Artykuły
Sanitarka
Pierwszą wersję Warszawy, która przeznaczona była w celu sanitarnym opracowana została w roku 1960. Nowy model nazwany został 201S. W porównaniu z wersją osobową nie posiadał on tylnej kanapy a koło zapasowe umieszczone było na tylnej klapie. Każda sanitarka wyposażona była w nosze dla poszkodowanego. Wersja 201S była mało praktyczna oraz funkcjonalna, jej montaż zakończył się wraz z końcem produkcji modelu 201/202. Pięć lat później opierając się na Warszawie 223/224-K (wersja kombi) stworzono ambulans 223/224A. W samochodzie wykorzystane zostało zawieszenie z wersji sedan, matowe szyby tylne oraz boczne, nosze, 2 fotele przednie, lampa sygnalizacyjna, syrena alarmowa i radiotelefon.Model 201 został już o wiele bardziej udoskonalony. Przede wszystkim zmniejszona została średnica kół jezdnych z 16 na 15 (koła były calowe). W kołach przednich zamontowane zostały hamulce o układzie szczęk typu Duplex (jak w Warszawie M 2011). Czymś nowym były amortyzatory, konstrukcji inż. Fryderyka Adlera z Biura Głównego Konstruktora FSO. Zrezygnowano z dwustronnych ramieniowych na korzyść teleskopowych, podwójnego działania. Amortyzatory te szczególnie utkwiły w pamięci Mariana Repety, kiedy to samochody w nie zaopatrzone startowały w Rajdzie Przyjaźni i Pokoju. Jego trasa przebiegała przez Kraje Demokracji Ludowej, kończyła się w Moskwie. "Dojazd do stolicy ZSRR stanowił wówczas szeroki trakt o pofalowanej w "drobną tarkę" nawierzchni.
Warszawa nie była nigdy lekkim samochodem, to również przy dużej prędkości praca amortyzatorów oraz całego zawieszenia, była mocno forsowna. Nie pomagały nic zmiany szybkości i próby dostosowania jej do drogi. Efektem tego było to, że wszelkie modele Warszawy "rozkołysane" dojeżdżały do mety.
Warszawa 201 z roku na rok były udoskonalane. W 1960 roku powstawały już modle z poprawioną konstrukcją. Silnik w nowszych wersjach miały stopień sprężania 6,8, a moc maksymalna 52 KM przy 2200 obr/min.